<< Kliknij, aby wyświetlić Spis treści >> Nawigacja:  SIMPLE.ERP > Praca bieżąca > Definiowanie obiektów. Rodzaje obiektów > Metody wyceny towarów w magazynach

Z merytorycznego i formalnego punktu widzenia metody wyceny wartości towarów w magazynach dla potrzeb wartościowania zapasów i zaliczania do kosztów materiałowych towarów zużytych w produkcji lub odsprzedanych można podzielić na 2 grupy:

●Wyceniane w cenach rzeczywistych,

●Wyceniane w cenach przybliżonych.

Wycena w cenach rzeczywistych polega na dokładnym z punktu widzenia cenowego rozliczaniu zakupionego towaru, w sensie zaliczenia do kosztów materiałów zużytych w produkcji, czy kosztów nabycia odsprzedawanego towaru. Metoda ta wymaga wskazywania konkretnej partii towaru z punktu widzenia ceny.

Niezależnie od innych parametrów charakteryzujących partię towaru dostawa z inna ceną zawsze tworzy nowa partię po to aby wybierając partie nawet o tych

Samych cechach fizykochemicznych czy handlowych pobrać ją wskazując cenę. W systemie ERP.OT metoda ta ma nazwę: LOT. Metoda LOT obowiązuje zawsze dla partii.

Wycena w cenach przybliżonych dopuszcza zaliczanie do kosztów zużytych materiałów czy kosztu nabycia przy odsprzedaży wartości przybliżonej. Jest to zatem metoda uproszczona. Największym uproszczeniem jest przyjęcie dla towaru stałych cen.

Jest to metoda wg cen ewidencyjnych – STD. W metodzie tej każda dostawa przyjmowana do jest magazynu wg ceny ewidencyjnej, różnica pomiędzy ceną nabycia a cena ewidencyjną księgowana jest na konto odchyleń od cen ewidencyjnych. Wartość tego odchylenia zapisywana jest w pozycji transakcji przychodowej i powinna być księgowana na konto odchyleń. Rozchód odbywa się zawsze po stałej cenie ewidencyjnej. Dla magazynów prowadzonych wg tej metody konieczna jest okresowa przecena. Obecnie metoda ta wychodzi z praktyki z uwagi na zbyt duże uproszczenie niedopuszczalne w wymaganym obecnie rachunku kosztów. Niemniej jednak musi być stosowana dla magazynu wyrobów gotowych w firmach produkcyjnych. Dla takich wyrobów w momencie przyjęcia do magazynu nie znany jest jeszcze koszt jego wytworzenia. Metoda STD ma sens właściwie dla wyceny na poziomie magazynu.

Inna metoda uproszczoną jest metoda średniej ważonej – WAC. Metoda ta polega na utrzymywaniu średniej ceny towaru aktualizowanej przy każdej dostawie. Rozchód odbywa się zawsze po wyliczonej cenie średniej. Metoda ta sprawia wiele problemów przy korektach dokumentów przychodowych. Konieczna jest bowiem wtedy konieczność przeliczeń cen średnich wstecz i korekta wykonanych rozchodów po korekcie dostawy. Metoda WAC najczęściej ma sens z zakresem obowiązywania na poziomie magazynu (czyli indeksu towaru). Może być jednak stosowana także do wyceny na poziomie partii.

Kolejnymi metodami uproszczonymi są metody FIFO (cenowy rozchód w kolejności dostaw), LIFO (cenowy rozchód w odwrotnej kolejności – od ostatniej dostawy). Mowa jest tu tylko o cenach.

Dobór samej partii odbywa się wg kryteriów zupełnie innych. Metoda ta ma sens wtedy gdy przy wycenie na poziomie partii, partie są uzupełnialne lub mamy wycenę na poziomie magazynu. Gdy jest wycena na poziomie partii a partie są nieuzupełnialne to wycena FIFO/LIFO odpowiada wycenie LOT.

Dla tej metody ważny jest parametr zakresu obowiązywania metody tj. czy dotyczy magazynu czy partii.

Przy wycenie na poziomie magazynu musimy mieć świadomość, że cena zaliczana do kosztów może się brać z partii o zupełnie innych parametrach segregacji niż partia pobrana. W wielu sytuacjach może to mieć głęboki sens, zwłaszcza wtedy gdy partie identyfikowane są np. numerem seryjnym a z uwagi na ich liczność lub niewielka cenę nie decydujemy się na wycenę rzeczywistą. Typowe ustawienie zakresu dla tych metod wyceny jest jej obowiązywanie dla partii.

Wartościowa wycena towaru w magazynie

W systemie ERP.OT przyjęto zasadę wyceny wartościowej partii towarów w magazynie, w odróżnieniu od większości systemów w których stosuje się wycenę wg ceny nabycia. Metoda wartościowa eliminuje problem zaokrągleń i konieczności generowania dodatkowych transakcji rozchodujących wartość resztkową towarów przy ich zerowym stanie. Zasada polega na tym, że przychód rejestruje wartość pozycji transakcji przychodowej (nie cena*ilosc).

Rozchód zaś najpierw wylicza cenę średnią partii cenowej z precyzja 4 miejsca po przecinku, po czym mnoży tę cenę przez wydawaną ilość, zaokrągla tę wartość do precyzji waluty i odejmuje od wartości partii.

Powoduje to w miarę równomierne zdejmowanie różnic wynikających z zaokrągleń. Rozchód całkowity z partii cenowej zdejmuje pozostała w partii wartość.

Algorytm stosując podobną zasadę działa również dla wyceny WAC z tym, że wartości partii lub towaru w zależności od zakresu obowiązywania cen (dotmag) pobiera z partmag lub towmag.