|
<< Kliknij, aby wyświetlić Spis treści >> Nawigacja: Dodatki > TCL > Zmienne > Zmienne proste i polecenie set |
Zmienna prosta w Tcl posiada nazwę i wartość. Zarówno nazwa jak i wartość może być dowolnym ciągiem znaków. Na przykład, można nazwać zmienną "xyz !# 22" lub "ala ma kota 159". W praktyce jednak nazwy zmiennych rozpoczynają się od litery i składają się z kombinacji liter, cyfr i podkreśleń, gdyż ułatwia to korzystanie z podstawień zmiennych. Tcl odróżnia wielkie i małe litery w nazwach zmiennych, tak że zmienne ala i Ala są różnymi zmiennymi.
Zmienne mogą być tworzone, odczytywane i modyfikowane przy użyciu polecenia set, które akceptuje jeden lub dwa argumenty. Pierwszym argumentem jest nazwa zmiennej, drugim natomiast, jeśli występuje, jest nową wartością zmiennej:
set a {siedem lat temu}
siedem lat temu
set a
siedem lat temu
set a 12.6
12.6
Pierwsze polecenie tworzy nową zmienną a jeśli już taka nie istniała i ustawia jej wartość jako ciąg znaków "siedem lat temu". Wynikiem polecenia jest nowa wartość zmiennej. Drugie polecenie set posiada tylko jeden argument: a. W tej postaci polecenie po prostu zwraca wartość zmiennej. Trzecie polecenie set zmienia wartość zmiennej a na 12.6 i zwraca jej nową wartość.
Pomimo że ostateczna wartość zmiennej a wygląda jak liczba rzeczywista, to jest ona przechowywana w postaci ciągu znakowego. Zmienne Tcl mogą być używane do reprezentowania wielu rzeczy, takich jak liczby całkowite, rzeczywiste, nazwy, listy i skrypty Tcl, zawsze jednak są one przechowywane w postaci ciągów znakowych. Taki sposób jednolitej reprezentacji dla wszystkich wartości pozwala na to aby różne zmienne były traktowane w ten sam sposób. Ponieważ zmienne nie posiadają typów, nie ma potrzeby ich deklarowania. Zmienne Tcl są tworzone automatycznie w chwili przypisania wartości.